Bajka w blasku księżyca (Wakacyjne bajki 11.)

Bajka zsunęła z nóg sandały i pozwoliła im opaść na ciepłą od słońca trawę. Spojrzała na majaczący w oddali Most, który na tle wieczornego nieba błyszczał ciepłym, czekoladowym blaskiem. Księżyc rozpiął właśnie swoje światło na jego smukłych przęsłach i kołysał się wśród miękkich chmurek, głaszcząc stopami gładkie lustro rzeki. Gdy dostrzegł odpoczywającą w ogrodzie Bajkę, zwinął blask w trąbkę i zawołał:

- Pani Bajko, jak tam? Letnie skarby zebrane?

- Ach tak! – odkrzyknęła Bajka. – Opalenizna jest! Wspomnienia są! Nowe przyjaźnie zawarte! Księga Bajek pełna nowych pomysłów! Jest po prostu idealnie!

- O! To doskonale! A nie żal pani odchodzącego Lata?

- Ależ skąd! Przecież u mnie może być każda pora roku w dowolnej chwili! Zaraz na herbatkę wpadną właśnie pani Wiosna z panią Jesienią. Upiekłam nawet jagodzianki na tę okazję! Czekam też na pana!

Księżyc natychmiast skorzystał z zaproszenia. Po srebrzystej zjeżdżalni blasku spłynął na magiczny Most, a z niego wprost do ogrodu Bajki i usadowił się w hamaku. Wieczorny wiaterek lekko go kołysał, jagodzianki smakowały wybornie, a pani Bajka snuła uroczą opowieść o swoim nowym przyjacielu Kju. Oczywiście, przemiły pan Most też dostał jagodziankę i arbuzową lemoniadę, więc z zadowolenia lekko się kołysał, jak nauczył go wujek Zwodzony:)